Etykiety własne w Google Shopping, czyli pola custom_label_0 do custom_label_4, pozwalają opisać produkty według logiki biznesowej sklepu. To miejsce na informacje, których Google nie zna z samej kategorii produktu: marża, sezonowość, bestseller, rotacja, stan magazynowy, priorytet kampanii, ryzyko zwrotów albo etap życia produktu.
Bez etykiet kampania często widzi katalog zbyt płasko. Produkt wysokomarżowy, końcówka serii, bestseller i produkt często zwracany mogą trafić do tej samej struktury oraz tego samego celu ROAS. Etykiety własne pozwalają rozdzielić produkty tak, żeby raportowanie, budżet i licytacja odpowiadały realnej ekonomii sklepu.
W skrócie
- Google udostępnia pięć pól:
custom_label_0,custom_label_1,custom_label_2,custom_label_3,custom_label_4. - Etykiety nie są widoczne dla użytkowników. Służą do raportowania, podziału produktów i licytacji w Shopping, Performance Max oraz Demand Gen.
- Każde pole powinno mieć jedną stałą definicję, np. marża, sezon, rotacja, stan magazynowy albo priorytet.
- W jednym polu można przekazać tylko jedną wartość dla produktu.
- Google wskazuje limit do 1000 unikalnych wartości dla każdego atrybutu, więc etykiety nie powinny być zbyt granularne.
- Największa wartość pojawia się wtedy, gdy etykiety łączą feed z marżą, stanem magazynowym i decyzją o budżecie.
Czym są etykiety własne?
Etykiety własne to opcjonalne atrybuty w danych produktowych Merchant Center. Google opisuje je jako filtry do użycia w Performance Max, Shopping i Demand Gen, przydatne do raportowania oraz licytacji grup produktów. Informacje z tych pól nie są pokazywane klientom.
Przykład: sklep z odzieżą może użyć custom_label_0 jako sezonu, custom_label_1 jako poziomu marży, custom_label_2 jako statusu bestsellera, custom_label_3 jako stanu magazynowego, a custom_label_4 jako ryzyka zwrotów. Ten sam produkt dostaje po jednej wartości w każdym polu, np. spring, margin_high, bestseller, stock_ok, return_low.
Dlaczego same kategorie nie wystarczą?
Kategorie i product_type opisują, czym jest produkt. Etykiety własne opisują, jak sklep chce nim zarządzać. To różnica między katalogiem a decyzją mediową.
| Dane produktowe | Odpowiadają na pytanie | Przykład |
|---|---|---|
google_product_category |
czym produkt jest według taksonomii Google | Apparel & Accessories > Shoes |
product_type |
jak sklep kategoryzuje produkt | Buty > Sneakersy > Damskie |
brand |
jaka marka sprzedaje produkt | Nike, Adidas, marka własna |
custom_label |
jaką rolę produkt ma w kampanii | wysoka marża, sezon, bestseller, outlet |
Jeżeli sklep kieruje budżet wyłącznie według kategorii, może przepalać pieniądze na produkty z niską marżą albo słabą dostępnością, bo kategoria wygląda dobrze jako całość. Etykiety ujawniają różnice wewnątrz kategorii.
Najlepsze zastosowania w e-commerce
| Definicja etykiety | Przykładowe wartości | Po co używać |
|---|---|---|
| Marża | margin_high, margin_mid, margin_low |
dopasowanie celu ROAS i budżetu do rentowności |
| Sezon | spring, summer, black_friday, evergreen |
łatwiejsze sterowanie sezonami bez przebudowy kampanii |
| Rotacja | bestseller, core, slow_mover, new |
oddzielenie produktów sprawdzonych od testowanych |
| Stan magazynowy | stock_high, stock_ok, stock_low |
ograniczenie wydatków na produkty, które zaraz się skończą |
| Priorytet | priority_1, priority_2, test |
wskazanie produktów strategicznych dla kampanii |
| Zwroty | return_low, return_mid, return_high |
kontrola produktów, które dobrze sprzedają się brutto, ale często wracają |
| Promocja | promo, no_promo, clearance |
oddzielenie wyprzedaży od sprzedaży regularnej |
Nie każdy sklep potrzebuje wszystkich warstw naraz. Najczęściej warto zacząć od marży, sezonu i stanu magazynowego. Dopiero potem dodawać ryzyko zwrotów, priorytet strategiczny albo etap życia produktu.
Proponowany układ custom_label_0-4
Dla większości sklepów e-commerce dobrym punktem startu jest prosty, stabilny układ:
| Pole | Definicja | Przykładowe wartości |
|---|---|---|
custom_label_0 |
marża | margin_high, margin_mid, margin_low |
custom_label_1 |
sezon lub kampania | evergreen, summer, black_friday, holiday |
custom_label_2 |
rola produktu | bestseller, core, new, outlet |
custom_label_3 |
stan magazynowy | stock_high, stock_ok, stock_low |
custom_label_4 |
ryzyko lub priorytet | return_high, return_low, priority_1, test |
Najważniejsza jest konsekwencja. Jeśli custom_label_0 oznacza marżę, nie powinien za miesiąc oznaczać sezonu. Zmiana definicji niszczy porównywalność raportów i utrudnia ocenę kampanii.
Jak nie projektować etykiet?
Etykiety nie powinny być śmietnikiem na każde możliwe oznaczenie. Zbyt wiele unikalnych wartości komplikuje kampanie i raporty. Google podaje limit do 1000 unikalnych wartości dla każdego atrybutu, ale w praktyce dobra struktura zwykle ma znacznie mniej wartości.
Ryzykowne przykłady:
custom_label_0jako dokładna marża procentowa dla każdego produktu,- osobna wartość dla każdej promocji dziennej,
- mieszanie sezonu, marży i roli produktu w jednym polu,
- wartości tworzone ręcznie bez słownika,
- nazwy zależne od osoby zarządzającej feedem,
- etykiety aktualizowane rzadziej niż cena i stan magazynowy.
Lepiej mieć pięć stabilnych wymiarów niż kilkaset przypadkowych wartości, których nikt nie rozumie po trzech miesiącach.
Etykiety a Shopping i Performance Max
W Standard Shopping etykiety pomagają tworzyć grupy produktów i różnicować stawki lub wykluczenia. W Performance Max pomagają filtrować produkty w asset groupach, analizować wyniki segmentów i ustalać, czy kampania nie skaluje niewłaściwej części katalogu. W Demand Gen z feedem pomagają wybrać produkty do wizualnej promocji.
Przykład: jeśli cała kategoria ma ROAS 500%, wygląda dobrze. Po podziale etykietami okazuje się, że:
margin_highma ROAS 420%, ale daje wysoki zysk,margin_lowma ROAS 650%, ale po rabatach prawie nie zarabia,return_highwygląda dobrze w panelu, ale po zwrotach traci sens,stock_lowwydaje budżet na produkty, których nie da się długo sprzedawać.
Bez etykiet te różnice giną w wyniku zbiorczym.
Etykiety a marża
Marża jest jednym z najlepszych zastosowań etykiet własnych. Jeżeli kampania optymalizuje się pod wartość przychodu, a produkty mają różne marże, system może wzmacniać produkty, które wyglądają dobrze w panelu, ale nie dają zysku. Etykieta marży pozwala co najmniej raportować wynik osobno, a w bardziej zaawansowanych kontach rozdzielać produkty do różnych struktur i celów.
Jeśli sklep jest gotowy technicznie, kolejnym krokiem jest przekazywanie wartości konwersji bliższej marży. O tym szerzej piszemy w osobnym tekście: Marża jako wartość konwersji w Google Ads.
Jak wdrożyć etykiety krok po kroku?
- Wybierz pięć wymiarów. Zacznij od marży, sezonu, roli produktu, stanu magazynowego i priorytetu.
- Ustal słownik wartości. Każda wartość powinna być zrozumiała i stabilna, np.
margin_high, a nie opis ręczny. - Określ źródło danych. Marża może pochodzić z ERP, stan magazynowy z platformy sklepowej, a sezon z reguł feedu.
- Zmapuj wartości do feedu. Najlepiej automatycznie, przez integrator, reguły albo eksport produktowy.
- Sprawdź Merchant Center. Upewnij się, że wartości trafiają do właściwych pól i nie przekraczają sensownej liczby wariantów.
- Zaktualizuj struktury kampanii. Etykieta w feedzie nie zmienia automatycznie wszystkich grup produktów.
- Raportuj wynik segmentami. Porównuj marżę, sprzedaż, ROAS, koszt, dostępność i zwroty według etykiet.
Największy błąd to dodanie etykiet do feedu bez zmiany sposobu oceny kampanii. Sama obecność custom_label niczego nie poprawia, jeśli nikt nie patrzy na segmenty.
Jak podchodzimy do tego w Space Ads
W Space Ads projektujemy etykiety własne od decyzji biznesowej, nie od dostępnej kolumny w feedzie. Najpierw sprawdzamy, które produkty mają zarabiać, które budują kategorię, które są sezonowe, które kończą stan magazynowy i które generują zwroty. Dopiero potem przypisujemy wartości do custom_label_0-4.
Przy kampaniach Google Ads dla sklepów internetowych łączymy etykiety z pracą nad feedem produktowym, Merchant Center, Google Shopping oraz analizą rentowności całego katalogu. Dzięki temu kampania nie traktuje bestsellera, outletu i produktu wysokozwrotowego jak tej samej decyzji mediowej.
Najczęstsze błędy
| Błąd | Skutek | Lepsza decyzja |
|---|---|---|
| Brak etykiet w dużym katalogu | budżet nie odróżnia roli produktów | minimum: marża, sezon, rola, stan |
| Zbyt dużo wartości | raporty i grupy produktów są nieczytelne | ograniczony słownik wartości |
| Zmiana definicji pola | utrata porównywalności danych | stała definicja dla każdego custom_label |
| Etykiety ręczne bez aktualizacji | produkt ma stary status sezonu lub stanu | automatyzacja z platformy, ERP albo reguł |
| Brak powiązania z kampanią | feed ma dane, ale budżet ich nie używa | aktualizacja grup produktów i raportów |
FAQ
Czy etykiety własne są widoczne dla klientów?
Nie. Etykiety własne są wykorzystywane w Google Ads i Merchant Center do grupowania, raportowania oraz licytacji produktów. Nie są elementem reklamy widocznym dla użytkownika.
Ile etykiet można dodać do produktu?
Google udostępnia pięć pól: custom_label_0 do custom_label_4. Każde z nich może mieć jedną wartość dla danego produktu.
Czy etykiety działają w Performance Max?
Tak. Google wskazuje zastosowanie etykiet w Performance Max, Shopping i Demand Gen. W Performance Max pomagają filtrować produkty, budować asset groupy oraz analizować segmenty katalogu.
Czy etykiety zastępują product_type?
Nie. product_type opisuje kategorię sklepu, a etykiety opisują logikę biznesową: marżę, sezon, priorytet, rotację albo stan magazynowy.
Od jakiej etykiety zacząć?
Najczęściej od marży. To najszybciej pokazuje, czy kampania skaluje produkty, które realnie zarabiają, czy tylko generują przychód.
Najważniejsze
Etykiety własne są jedną z najprostszych metod połączenia feedu produktowego z ekonomią sklepu. Dzięki nim Shopping, Performance Max i Demand Gen mogą być analizowane według marży, sezonu, stanu, roli produktu i ryzyka zwrotów. Najlepiej działają wtedy, gdy mają stałe definicje, ograniczony słownik wartości i realne użycie w strukturze kampanii.
Jeżeli katalog produktów jest zbyt duży, żeby prowadzić go jedną strategią, prowadzimy Google Ads dla e-commerce z segmentacją feedu, Merchant Center i kontrolą rentowności produktów.
Źródła i dalsza lektura
Czytaj również
Performance Max czy Standard Shopping: co wybrać dla sklepu internetowego?
Performance Max i Standard Shopping korzystają z Merchant Center, ale dają inny poziom automatyzacji, kontroli i raportowania. Ten wpis pokazuje, kiedy wybrać PMax, kiedy Standard Shopping, kiedy łączyć oba rozwiązania oraz jak oceniać wynik po marży, zapytaniach i strukturze produktów.
GTIN i identifier_exists w Merchant Center: kiedy podawać, a kiedy zostawić puste
GTIN, marka, MPN i identifier_exists decydują o tym, czy Google poprawnie rozumie produkt w Merchant Center. Wpis wyjaśnia, kiedy podać GTIN, kiedy użyć marki i MPN, kiedy ustawić identifier_exists na no oraz dlaczego SKU nie zastępuje oficjalnego identyfikatora.
Odrzucone produkty w Merchant Center: jak znaleźć i naprawić problem
Odrzucone produkty w Merchant Center zwykle wynikają z niespójności między feedem, kartą produktu, ceną, dostępnością, identyfikatorami, zdjęciami albo politykami Google. Ten poradnik pokazuje, jak czytać błędy, ustalić priorytet naprawy i przywrócić produkty do reklam Shopping oraz Performance Max.
